Yamaha супраць Ducati: дубль два

Фота: motogp.com

Прагрэс завадской каманды Yamaha ў чэмпіянаце MotoGP відавочны. На Гран-пры Дохі чарга пацвердзіць гэта перайшла да Фабіа Куартарара, які перамог у гонцы.

Пасля такога неадназначнага мінулага сезону, калі французскі гоншчык, які выступаў тады ў складзе яшчэ каманды-сатэліту Petronas Yamaha SRT, хутка разгубіў усе шанцы на чэмпіёнства, цудаў ад яго ў складзе завадскога калектыву ўжо не надта чакалі. Аднак асабіста я яшчэ ў перадсезонным прэв’ю адзначыў, што аб сапраўдных здольнасцях Куартарара можна будзе судзіць, толькі калі ён атрымае ў сваё распараджэнне канкурэнтаздольную тэхніку.

І калі ласка – ужо другі этап на новым працоўным месцы Фабіа запісвае сабе ў актыў! Хай сабе Гран-пры Катара тыднем раней на гэтай жа трасе Ласаіл ён правёў не надта выразна, фінішаваўшы пятым, але і праблемы са зносам гумы тады ўзніклі не ў яго аднаго, і высновы ён са сваім гоначным інжынерам зрабіў правільныя. І па ходзе свабодных заездаў і кваліфікацыі ўжо Гран-пры Дохі дэманстраваў выдатны тэмп на доўгіх серыях кругоў.

Выдатна ўсё з хуткасцю на працяглых дыстанцыях зноў было і ў напарніка Маверыка Віньялеса, які тыдзень таму і перамог на Гран-пры Катара. Стартаваўшы, нагадаю, з трэцяй пазіцыі. Трэцім іспанец кваліфікаваўся і гэтым разам, таму ўжо па выніках суботы было зразумела, хто ў чарговы раз навяжа барацьбу армадзе завадскіх і паўзавадскіх Ducati Desmosedici GP21.

Куартарара, праўда, было крыху складаней – ён у кваліфікацыі паказаў толькі пяты рэзультат. Аднак усе даўно прывыклі да таго, што гонкі ў MotoGP выйграюцца і з болей далёкіх стартавых пазіцый. І менавіта Фабіа напярэдадні гонкі многія называлі адным з галоўных прэтэндэнтаў на перамогу.

Ну а ў кваліфікацыі найхутчэйшымі зноў сталі гоншчыкі Ducati, толькі ўжо паўзавадской каманды Pramac. Затое на першых дзвюх стартавых пазіцыях яны размясціліся абодва. Поўл (яго час склаў 1:52,772) сенсацыйна заваяваў дэютант Хорхе Марцін, які зноў жа тыднем раней ўразіў усіх сваім прарывам на старце з чатырнаццатай пазіцыі ў першую тройку (на гэты раз яго подзвіг паспрабаваў паўтарыць Мігель Алівейра з KTM – глядзіце відэа з Instagram ніжэй). Жоану Зарко дасталася другая пазіцыя.

Гоншчыкі завадской каманды італьянскай маркі прадстаўнікам малодшага калектыву саступілі: Джэк Мілер паказаў чацвёрты рэзультат, а ўладальнік поўла тыднёвай даўніны Франчэска Баньяя толькі шосты. Самыя магутныя сілавікі ў пелатоне і самая выдасканаленая аэрадынаміка матацыклаў аўстралійцу з італьянцам чамусьці не дапамаглі.

Хоць з аэрадынамікай усё болей ці меней зразумела – гэтыя шматлікія дадатковыя бакавыя крыльцы на абцякальніках новых Desmosedici GP21 страцілі эфектыўнасць, калі вецер над трасай Ласаіл па ходзе абодвух гоначных уік-эндаў дзьмуў насустрач руху на галоўнай прамой, дзе італьянскія байкі і раскрываюць поўнасцю свой хуткасны патэнцыял. Аднак жа гоншчыкі Pramac здолелі хаця б кваліфікавацца лепей.

Ды і ў гонцы ні Марцін, ні Зарко не выявіліся халіфамі на гадзіну. Прынамсі, хаця б таму, што гадзіну гонкі MotoGP і не доўжацца. Тым не менш Хорхе хоць і стараўся выглядаць сціпла (маўляў, ну куды мне на перамогу замахвацца – тут вунь якія монстры ззаду!) аднак стартаваў упэўнена і лідарства ўтрымліваў працяглы час – да дзевятнаццатага круга.

Толькі тады яго змог абагнаць Куартарара, які на старце дзве пазіцыі як раз страціў. Віньялес дык увогуле адкаціўся з трэцяй на дзявятую. Фабіа ж ў пэўны момант увогуле апынуўся непасродна перад напарнікам, адкаціўшыся на восьмую пазіцыю.

Аднак на другой палове дыстанцыі абодва завадскія гоншчыкі Ямахі атрымалі перавагу. Гледзячы па ўсяму, абодва здолелі зберагчы шыны, што дазволіла ім скарыстацца другой перавагай новай YZR-M1 – хуткасцю ў паваротах. І Фабіа з Маверыкам пачалі адыгрываць адну пазіцыю за адной.

У выніку ужо на сямнаццатым крузе Куартарара уварваўся ў першую тройку, абыйшоўшы Мілера, які зрабіў гэта раней. Завадскі гоншчык Ducati, дарэчы, перад гэтым паспеў адзначыцца ў неадназначным эпізодзе з дзейсным чэмпіёнам Жоанам Мірам з Team Suzuki Ecstar. На сярэдзіне дыстанцыі пасля выхаду на галоўную прамую паміж іспанцам і аўстралійцам адбыўся кантакт, і даволі небяспечны – хуткасць іх матацыклаў у той момант была ўжо за 250 км/г.

Праўда, яшчэ крыху раней у выніку памылкі ў дзясятым павароце трасы сам Мір ледзь не вынес Мілера. Наўрад ці апошні вырашыў такім чынам за гэта адпомсціць, але незадаволеныя пасля фінішу былі абодва гоншчыкі. Іспанец, зрэшты, болей пацярпеў у пазнейшым інцыдэнце, бо страціў праз яго некалькі важных пазіцый. А да гэтага Мір змагаўся за месцы ў першай пяцёрцы, хай сабе і замыкаючы яе. У выніку жа Жоан фінішаваў толькі сёмым.

Крыху лепей склаліся абставіны для яго суайчынніка і напарніка Алекса Рынса – той здолеў фінішаваць чацвёртым. Але ў адрозненні ад Міра тыднем раней на подыум Алекс нават не прэтэндаваў – перавага ў канкурэнтаў з Yamaha і Ducati на гэты раз была ўжо болей яўнай.

Хаця гоншчыкаў Suzuki не варта выкрэсліваць са спісу прэтэндэнтаў на чэмпіёнскі тытул, грунтуючыся толькі на выніках двух Гран-пры на Ласаіле. Наперадзе шмат трас, на якіх болей запатрабаванай будзе збалансаванасць GSX-RR, якая ў выніку і дала плён у мінулым годзе.

Аднак, вяртаючыся да Ямахі і Куартарара, нельга зноў не адзначыць плён міжсезоннай працы інжынераў каманды над матацыклам і Фабіа над сабою. І сваім вяртаннем у першую тройку ён на тым самым сямнаццатым крузе ўчарашняй гонкі не абмежаваўся, а за два наступныя кругі па чарзе абагнаў Зарко і Марціна. Паміж якімі таксама адбыўся размен пазіцыямі на апошнім дваццаць другім крузе.

Канкурэнтаздольнасць гоншчыкаў Pramac не можа не звяртаць на сябе ўвагу. Хаця б па прычыне таго, што два другіх месца запар вывялі Зарко на першае месца ў чэмпіянаце, дзе француз мае 40 ачкоў. Аднак Куартарара з Віньялесам, якія зноў фінішавалі першым і пятым, але ў іншым парадку, размяшчаючыся на другой і трэцяй пазіцыях адпаведна, саступаюць Жоану ўсяго па чатыры ачкі кожны.

А вось што будзе далей – пытанне адкрытае. Болей ці меней упэўнена можна сказаць, што ў барацьбу за чэмпіёнскую карону ўключацца і Мір з Рынсам, і завадскія гоншчыкі Ducati, і, нельга выключаць, прадстаўнікі KTM. Ды нават каманда Aprilia Racing Team Gresini выглядае значна лепей чым у мінулым годзе, і ўчора яе гоншчык Алеш Эспаргара доўга ішоў у першай пяцёрцы, але ў выніку не здолеў у ёй утрымацца і замкнуў першую дзясятку.

Ну а калі ўжо вернецца Марк Маркес, то… Толькі вось, нажаль, пытанне пакуль стаіць больш не ў тым, калі ён вернецца, а ў тым, ці вернецца ўвогуле. Бо толькі ён умее кіраваць завадскім матацыклам Honda RC213V так, каб дабірацца да вышэйшых ступеняў подыумаў. Пакуль жа канец першай дзясяткі для гоншчыкаў каманды Repsol Honda Team выглядае столлю іх здольнасцей, а ўчора Пол Эспаргара і Штэфан Брадль дык увогуле фінішавалі, адпаведна, трынаццатым і чатырнаццатым.

Таму зноў зычым Марку Маркесу здароўя і вяртання ў гонкі ўжо на наступным этапе MotoGP – Гран-пры Партугаліі, які пройдзе 16-18 красавіка на трасе Альгарвэ ў Парцімане. З ім здаровым і дужым чэмпіянат дакладна стане яшчэ больш цікавым і непрадказальным.

Этот пост опубликован в блоге на Tribuna.com. Присоединяйтесь к крупнейшему сообществу спортивных болельщиков!
Другие посты блога
Гоначная псіхапатыя
+6
Написать комментарий
Реклама 18+